Καλώς ήρθατε...

Σε αυτό το ιστολόγιο η γιαγιά τζογια, θα αφηγήτε παλιές ιστορίες ζωής....
....αλλά και μυρωδάτες συνταγές γεμάτες από αναμνήσεις ζωής.




Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Κάτι με τραβά κοντά σου


Γιά σε τραγούδια ερωτικά
λέω τις νύχτες μυστικά με μιά χαβάγια
με μιάν αρμόνικα τρελλή
μ' ένα τσιγγάνικο βιολί σου κάνω μάγια

Αν μάθω π' άλλον αγαπάς
όσο μακρυά μου κι αν θα πας, θα σ' έχω άχτι
από μιά ψεύτρα σου ματιά
έπεσα μέσα στη φωτιά κι έγινα στάχτη

Κάτι με τραβά κοντά σου
μα δεν ξέρω τι
λαχταρώ τον έρωτα σου
πες μου το γιατί

Όρκο πέρνω στ' όνομα σου
πίνω και μεθώ
Κάτι με τραβά κοντά σου
όπου κι αν βρεθώ

Κάτι με τραβά κοντά σου

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Οι μέρες τσι βδομάδας

Ω! Κυριακή (2) και βράδιωσε
Ω! Κυριακή και βράδιωσε, ξημέρωσε Δευτέρα. (2)
Κι όπ΄ αγαπάει (2) στη γειτονιά
Κι όπ΄ αγαπάει στη γειτονιά, τη βλέπει νύχτα μέρα. (2)

Δευτέρα μου (2) και βράδιωσε
Δευτέρα μου και βράδιωσε, ξημέρωσέ μου Τρίτη. (2)
Κι όπ΄ αγαπάει (2) στη γειτονιά
Κι όπ΄ αγαπάει στη γειτονιά, τη βλέπει μες στο σπίτι. (2)

Ω! Τρίτη μου (2) και βράδιωσε
Ω! Τρίτη μου και βράδιωσε, ξημέρωσε Τετράδη. (2)
Κι όπ΄ αγαπάει (2) στη γειτονιά
Κι όπ΄ αγαπάει στη γειτονιά, τη βλέπει αυγή και βράδυ. (2)

Τετράδη μου (2) και βράδιωσε
Τετράδη μου και βράδιωσε, ξημέρωσέ μου Πέφτη. (2)
Κι όπ΄ αγαπάει (2) στη γειτονιά
Κι όπ΄ αγαπάει στη γειτονιά, τη βλέπει στον καθρέφτη. (2)

Ω! Πέφτη μου (2) και βράδιωσε
Ω! Πέφτη μου και βράδιωσε, Παρασκευή μου φέξε. (2)
Κι όπ΄ αγαπάει (2) στη γειτονιά
Κι όπ΄ αγαπάει στη γειτονιά, κουνιέται και λυγιέται. (2)

Παρασκευή (2) και βράδιωσε
Παρασκευή και βράδιωσε, ξημέρωσε Σαββάτο (2)
Κι όπ΄ αγαπάει (2) στη γειτονιά
Κι όπ΄ αγαπάει στη γειτονιά, τον πνίγουνε σαν γάτο. (2)


Οι μέρες τσι βδομάδας

Σγαρτζέτο


Παραδοσιακό ζακυνθινό φαγητό - τρώγεται την Μεγάλο Σάββατο

Υλικά
Εντόσθια ενός αρνιού (συκώτι σπλήνα, πνευμόνια, στομάχι, καρδιά, γλυκάδια, έντερα)
4 ποδαράκια αρνιού
1μάτσο μαϊντανό ή και περισσότερο
1 μπόλια αρνιού
6 φρέσκα κρεμμυδάκια λεπτοκομμένα
1 μάτσο μάραθο ψιλοκομμένο
Λίγο αρακά
Λάδι
αλάτι
φρεσκοτριμένο μαύρο πιπέρι
Νερό

χυμός δύο λεμονιών

Εκτέλεση
Καθαρίστε καλά τα εντόσθια και τα ποδαράκια. Για να καθαρίσετε τα έντερα σωστά, πρέπει να γυρίσετε το μέσα έξω και να κρατήσετε κάτω από τη βρύση. Παίρνετε ένα ποδαράκι και μαϊντανό και τυλίγετε λίγο έντερο γύρω του. Επαναλαμβάνετε τη διαδικασία με τα υπόλοιπα καθώς και με τα γλυκάδια.

Το τοποθετείτε στον πάτο μιας μεγάλης κατσαρόλας. Τυλίγετε τα υπόλοιπα έντερα στην μπόλια και τα τοποθετείτε στην κατσαρόλα. Κόβετε σε κυβάκια τα υπόλοιπα εντόσθια και τα βάζετε από πάνω μαζί με τον άνηθο, το βούτυρο, το αλάτι, και το πιπέρι.

Προσθέτετε δύο φλιτζάνια νερό και σιγοβράζετε, συμπληρώνοντας περισσότερο καυτό νερό, αν είναι αναγκαίο.

Καλή όρεξη

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010

Κεριώτικες Παροιμίες


-Μην σε γελάσει ο Μάρτης,η αυγή και χάσεις την ημέρα
-Βόηθαμε νύχτα και αυγή να σε έχω μάνα και αδελφή

-Αν βρέξει ο Απρίλης δυό νερά και ο Μάης άλλο ένα χαρά σε εκείνο το ζευγά που έχει πολλά σπαρμένα
-Είναι και φτωχό το αρνί έχει και πλατιά ουρά
-Εκείνος που φεύγει από το μαντρί τον τρώνε οι λύκοι

-Την πίτα που έφαγε ο Σπανός ήταν κολοκυθένια αλλά τα χέρια που τη φτιάχνανε ήταν κρουσταλλένια
-Μάρτης παλουκοδάρτης τα παλιά παλούκια καίει και τα νιά τα θεμελιώνει
-Απελπισμένο μου πουλί κληρονόμος θα γενεί

-Το Μάρτη φίλα τα άχυρα μη χάσεις το ζευγάρι
-Πεθερά κρεμμύδι σάπιο,κάθε πάτημα και δάκρυο

-Κάμεις,πάθεις καρδιά μη σε πονέσει
-Όποιου του μέλλει να πνιγεί ποτέ του δεν πεθαίνει
-Ασημένιος που μιλεί και χρυσός που δεν μιλεί
-Χωρίς φωτιά καπνός δεν φαίνεται

-Έκατσε η δουλειά στην πόρτα και εκυνήγησε την φτώχεια
-Τον ξένο εις το σπίτι σου για μαρτυριά τον έχεις
-Το όνομά μου πάρτο εσύ γειτόνισσά μου

-Στο έβγα βγαίνει ο κολυμπητής
-Πρώτα ο θεός και μετά ο γείτονας
-Πριν το τέλος μην μακαρίζεις κανένα
-Όπου δε φτάνει το χέρι σου,μην κρεμάς το καλάθι σου
-Όποιος ξέρει να πομένει πάντα κερδισμένος βγαίνει

-Γύρεψε το αλάτι να θυμηθούν το φαγητό
-Χάσε από το δίκιο σου ,να πας γερός στο σπίτι σου
-Το σπίτι που σε στέγασε ποτέ μην λες καλύβα

-Η υπόσχεση και η απάτη είναι κλαδιά του ίδιου δέντρου
-Μην απλώνεις τα πόδια σου πέρα από εκεί που φτάνει το πάπλωμά σου
-Αν κάθεσαι στην θέση σου κανείς δεν σε σηκώνει
-Τα μαύρα μάτια τα'χουνε ούλοι οι αριστοκράτες,τα γκρίζα και τα γαλανά οι σκύλοι και οι γάτες
-Ο κάβουρας στην τρύπα του μεγάλος ρήγας είναι
-Ψηλά έκαμες φωλιά και θα σου γυρίσει κλώνος και θα σου πέσει το πουλί και θα σου μείνει ο πόνος
-θεέ μου μη δώσεις του φτωχού πόρτα και παρεθύρι και σκέπασμα και σκεπαστεί και σηκωθεί και φύγει

-Ξανθιά γαλανομάτα όθε κι αμπού,ξανθιά και μαυρομάτα άρα και που
-Ο λύκος την τρίχα του αλλάζει μα τη γνώμη του δεν την αλλάζει
-Από ότι βλέπεις να πιστεύεις τα μισά και από ότι ακούς τίποτα
-Η παντρειά δεν είναι μπάλωμα για να το ξεμπαλώσεις

-Τσέρκα,τσέρκα βρήκε ο κούκος το πατίκι
-Νιός καρπός,καινούργια αγάπη
-Ότι χόρτο κοροϊδέψεις στην αυλή σου θα φυτρώσει
-Θες καλόγερε παστό,έντογε μα δεν το τρως


Από το βιβλίο Κοινωνικός και Πνευματικός βιος Κεριωτών της κας Α.Κατσαϊτου

Τηγανόψωμο


Ακόμα έχω μπροστά μου την εικόνα της γιαγιάς μου όταν ζύμωνε ψωμί.Αυτή η μυρωδιά δεν πρόκειτε ποτε να ξεχαστεί.Έστρωνε το τραπέζι τσι γωνιάς με κουβέρτες να είναι έτοιμο για να βάλει το ψωμί και είχε κάψει τον φούρνο.Είχε βάλει την σκάφη ανάμεσα σε δύο καρέκλες της κουζίνας.Φόραγε μαντήλι στο κεφάλι και έπλενε τα χέρια της και ζύμωνε.Έβαζε το ψωμί πάνω στις κουβέρτες ,το σταύρωνε και το σκέπαζε και το άφηνε να γένει.Εγώ όμως περίμενα να κρατήσει λίγο από το ζυμάρι του ψωμιού, για να μας φτιάξει τηγανόψωμα.Αυτά τα περιμέναμε πιο πολύ και από το ζεστό ψωμί.Οι εικόνες είναι πολύ ζωντανές στο μυαλό μου.Κράταγε λίγη ζύμη την έπλαθε να γίνει πλακουτσή και την πίεζε με ένα πηρούνι , να έχει πάχος περίπου ένα πόντο.Έβαζε στο τηγάνι λάδι και το έβαζε πάνω στην σόμπα με τα ξύλα να κάψει .Έριχνε μέσα το τηγανόψωμο και το άφηνε να ροδοκοκκινίσει και από τις δύο πλευρές.Μετά μας έβαζε μέλι ή ζάχαρη και ήταν η τέλεια λιχουδιά.
Εκτός από το ζυμάρι του ψωμιού φτιάχνουνε τηγανόψωμα με τα εξής υλικά:
1/2 κιλό αλεύρι
1 ποτήρι του κρασιού κρασί
1 ποτήρι του κρασιού λάδι
1 φλυτζανάκι του καφέ ζάχαρη
Εκτέλεση:
Σε μια λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι με την ζάχαρη.Ανακατεύουμε και προσθέτουμε το κρασί και το λάδι ζεστό.Το ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να γίνει μαλακιά τόσο όσο να μην κολλάει στα χέρια.Αν κολλάει ρίχνουμε και άλλο αλεύρι.Τα πλάθουμε πλακουτσά και τα πιέζουμε με ένα πηρούνι να ανοίξουν και να έχουν περίπου το μέγεθος της παλάμης.Τα τηγανίζουμε σε καυτό λάδι να κοκκινίσουν και τα πασπαλίζουμε με ζάχαρη ή μέλι.

Μπίζι με πατάτες

Κατά το έθιμο μαγειρεύετε κάθε Μ.Πέμπτη

Υλικά:
1/2 κιλό μπίζι(αρακάς)
1/2 κιλό πατάτες
1 κλωνάρι μάραθο
1 μέτριο κρεμμύδι
1 φλυτζάνι του τσαγιού λάδι
χυμός ντομάτας προαιρετικά
Αλάτι
Πιπέρι

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε το μπίζι.Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε νερό μέρι την μέση και προσθέτουμε το λάδι.Τρίβουμε στο τρίφτη το κρεμμύδι και τα ρίχνουμε στη κατσαρόλα μαζί με το μάραθο.Όταν πάρει βράση ρίχνουμε το μπίζι,τις πατάτες κυδωνάτες,αλάτι και πιπέρι.Όταν βράσει και μείνει με το λάδι του είναι έτοιμο.Αν θέλουμε ρίχνουμε καρότα σε φέτες και χυμό ντομάτας.

Καλή όρεξη

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Αγία σαρακοστή

Τώρα είναι Αγία Σαρακοστή
τώρα είναι οι άγιες μέρες
που ψάλλοντ' Αγιος ο θεός
και λένε τα δυό βαγγέλια
όπου το λέει σώνεται κι
όπου το ακούει αγιάζει
κι όπου το καλεί αργκουμαστή
παράδεισο θα πάει
παράδεισο και σ' εκκλησίες
και σ' άγια μοναστήρια
κάτω στα Ιεροσόλυμα
και στου Χριστού τον τάφο.
Μα εκεί δέντρο δεν ήτανε
και δέντρο εφανερώθη
το δέντρο ήτανε ο Χριστός
και κλώνοι οι αποστόλοι
και ρίζες οι προφήτες που
προφήτευαν και ήλεγαν
για το Χριστόν για το Σταυρόν
για το Μονογενή μας.
Πώς έπαθε,πώς έλαβε και
πως τον εσταυρώσαν σκυληνοί
Αγαρηνοί και άνομοι Οβραίοι.
Σαν κλέφτη τον επιάσανε
και σαν ληστή τον πάνε
και στου Πιλάτου την αυλή
πάνε να τονε σταυρώσουν.
Το Φαραώ εδιατάξανε να
φτιάξει τρία περόνια και
κειός παναθεμά τον βαρεί
και φτιάχνει πέντε.
Συ Φαραέ που τα 'φτιαξες
εσύ θα μας διατάξεις τώρα
με ρωτήσατε τώρα
θα σας διατάξω.
Τα δυο βάλτα στα πόδια του
και τ' άλλα δυο στα χέρια .
Το τρίτο το φαρμακερό βάλτε
το στην καρδιά του.
Να μαραθεί τα χείλη του
να πέσει η εμορφιά του
.Ο ήλιος εσκοτείνιασε
και το φεγγάρι εχάθη.
Η κόκκινη τριανταφυλλιά
έπεσε και εμαράθη.
Μαντάτα πάνε και έρχονται
στης Παναγιάς την πόρτα
κι η Παναγιά που τ΄άκουσε
τον τέτοιο λόγο είπε:
Μα από μαχαίρι να σφαώ
για το μονογενή μου
μα που πηγάδι να πνιγώ
για το μονογενή μου
μα από γκρεμό να γκρεμιστώ
για το μονογενή μου.
Χριστός απελοήθηκε εκεί
που ήταν σταυρωμένος:
Σώπα μάνα μην πνίγεσαι,
πνίγεται ο κόσμος ούλος.
Σύρε μάνα στο σπίτι σου
σύρε και στο κελί σου
βγάλε την αρρεβώνα σου
κάμε την προσευχή σου
βάλε κρασάκι στο γυαλί
κι αφράτο παξιμάδι και
δώσε τις παρηγοριές για
τις καημένες μάνες,
για τις καημένες αδελφές,
για τα καημένα αδέλφια,
για την πρωτοξαδέλφισσα,
για τα πρωτοξαδέλφια
και μάνα μην με καρτερείς
και μην με περιμένεις και
το Μεγάλο Σάββατο
τότε να απαντηχαίνεις.
Αποβραδίς στη μαύρη γη κ
αι την αυγή στον όρθρο
και την αυγή στη λειτουργιά
που τρέμει η γη και ο τόπος.
Μάνα ο γιός της στο σταυρό
κι εκείνη στο τραπέζι
άψαλτη κι αλειτούργητη
να ' ναι η Αγία Ελένη που
δεν με κατηγόρησε σα χώρα
γκρεμισμένη παρί με παρηγόρησε
σα μάνα γκρεμισμένη με πέτρες
και με κλούβια αυγά να ' ναι
πετροβολημένη κι από όξω
από την εκκλησία να΄ναι
ζωγραφισμένη.















Από το βιβλίο Κοινωνικός και Πνευματικός βίος Κεριωτών της κας Α.Κατσαϊτου

Τραγούδι τση Λαμπρής

Να την η Λαμπρή
με τα λουλούδια
κόψετε παιδιά
την πασχαλιά
κι όλοι με φωνές
και με τραγούδια
πάμε να ανταλλάξουμε φιλιά.
Σήμαντρα γλυκά
βαρούν ακόμα
και μοσχοβολούν
οι εκκλησίες,
μόσχους τα φιλιά
στο κάθε στόμα
τα φιλιά της άνοιξης
δροσιές.
Πάμε να στρωθούμε
στο χορτάρι
και τ' αρνί μας
ψήνεται σιγά
και με της Ανάστασης
τη χάρη
πάμε να τσουγκρίσουμε
τ' αυγά.



Τραγούδι της Λαμπρής από τις σχολικές αναμνήσεις.

Από το βιβλίο Κοινωνικός και Πνευματικός βίος Κεριωτών της κας Α.Κατσαϊτου.

Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Εφτάζυμο


Υλικά:
5 κουάρτα ρεβίθια χοντρά
10 κιλά αλεύρι εκλεκτό
1,5 ποτήρι ζάχαρη
Κανέλα ακοπάνιστη
Γαρίφαλλα
Γλυκάνισο
Ξερή φλούδα πορτοκαλιού
Φύλλα δάφνης
Σουσάμι
Αλάτι
Ξύδι

Εκτέλεση:
Σε ένα πλαστικό ,στον πάτο του, βάζουμε ένα μαξιλάρι,μετά μια κουβέρτα μάλλινη,όπου οι άκρες τις θα εξέχουν απο το καλάθι.Σε ένα γουδί βάζουμε κάθε φορά 2-3 ρεβίθια και τα σπάμε ελαφρά μέχρι να ανοίξουν.Αυτή η διαδικασία κρατάει μέχρι να σπάσουμε όλα τα ρεβίθια.Τα ρεβίθια πρέπει να είναι χοντρά και η φλούδα τους να μην είναι λεία αλλά ζαρωμένη διότι από την φλούδα παίρνει το άρωμα.παίρνουμε ένα σκεύος εμαγιέ όχι πλατύ,σαν κουβά περίπου.Στον πάτο του κουβά βάζουμε φύλλα δάφνης και σχηματίζουμε ένα σταυρό.Στη συνέχεια μια στρώση ρεβίθια.Από πάνω ρίχνουμε κοπανισμένα κανελογαρίφαλλα,λίγο γλυκάνισο και ενα φύλλο δάφνης.Προσθέτουμε λίγη ζάχαρη.Με τον ίδιο τρόπο θα συνεχίσουμε στρώση- στρώση μέχρι να τελειώσουν τα ρεβίθια.Οι στρώσεις θα τελειώσουν 2-3 δάχτυλα κάτω από την επιφάνεια του κουβά.Βράζουμε σε ένα κατσαρολάκι νερό 10 λεπτά περίπου.Όταν βράσει το ρίχνουμε στον κουβά με τα ρεβίθια ίσα -ίσα να τα σκεπάσει.Τοποθετούμε τον κουβά μέσα στο πλαστικό και γύρω γύρω τον τυλίγουμε με μάλλινα ρούχα και με αυτό τον τρόπο το στερεώνουμε.Το σκεπάζουμε με το καπάκι του.Παίρνουμε τις άκρες από την κουβέρτα και το σκεπάζουμε.Το αφήνουμε έτσι 6 ώρες χωρίς να το δούμε.Μετά τις έξι ώρες θα πάμε να δούμε αν δε έχει νερό.Αν δε έχει σε ένα κατσαρολάκι βράζουμε νερό στους 100 βαθμούς και ρίχνουμε ξανά λίγο λίγο στην μέση του κουβά μέχρι να το σκεπάσει ξανά.Αυτό μπορεί να γίνει 2 έως 3 φορές μέχρι να σκάσει το ρεβύθι και βγεί ο αφρός του.Όταν θα βγεί ο αφρός του σε ένα πιάτο θα έχουμε βάλει δύο κουταλιές αλεύρι.Τότε θα σηκώσουμε τον αφρό με χωρίς νερό με ένα κουτάλι της σούπας από την μέση και θα το ζυμώσουμε μαζί με το αλεύρι με τα δυό δάχτυλα.Το σταυρώνουμε και το σκεπάζουμε με ένα πιάτο.Πάνω από το πιάτο βάζουμε ένα τουβαλίθι υφασμένο στον αργαλειό με την σφραγίδα του σταυρού,αν δεν έχουμε τουβαλίθι το σταυρώνουμε.Μετά από είκοσι λεπτά το κοιτάζουμε.Όταν έχει φουσκώσει προσθέτουμε αφρό μέσα στο πιάτο που έχουμε με δύο κουταλιές αλεύρι και τα ζυμώνουμε ξανά.η διαδικασία αυτή θα γίνει συνολικά έξι φορές με το σήκωμα του αφρού,μέχρι να γίνει σε μέγεθος έναπορτοκάλι μεγάλο.Αν είναι ξερό θα του προσθ΄λεσουμε λίγπο ζεστό νερό.Το βλαζουμε σε μια λεκάνη.Το τυλίγουμε με ένα τουβαλίθι καθαρό και το σκεπάζουμε με ένα μάλλινο ρούχο.Το αφήνουμε να φουσκώσει μέσα σε ζέστα.Όταν φουσκώσει σε μια σκάφη θα έχουμε βάλει την ζάχαρη,τα κανελογαρίφαλλα κοπανισμένα,το γλυκάνισο και κοπανισμένη ξερή φλούδα πορτοκαλιού.Τα ανακατεύουμε όλα μαζί.Ρίχνουμε το αλεύρι και τον έχουμε μαζεμένο κάνοντας μια τρύπα στην μέση.Προσθέτουμε λίγο αλάτι.Ζεσταίνουμε νερό με ένα φύλλο δάφνης μέσα και το ρίχνουμε μέσα στο αλεύρι.Τα αναχερίζουμε μέχρι να δέσουν.Έτσι ζυμωθεί το αλεύρι το απλώνουμε και ρίχνουμε το προζύμι μέσα.Σηκώνουμε τις άκρες από το ζυμωμένο αλεύρι και το σκεπάζουμε από την μια πλευρά στην άλλη και το ζημώνουμε γρήγορα από όλες τις μεριές.Έτσι ζυμωθεί θα έχουμε ζεστό λάδι,το οποίο ρίχνουμε στο ζυμάρι και συνεχίζουμε να το ζυμώνουμε με διπλά χέρια.Η ζύμη δε πρέπει να είναι ούτε πολύ ξερή ούτε πολύ μαλακιά.Το πλάθουμε,το γυρίζουμε από την δεξιά μερία και το σταυρώνουμε.Από κάτω βάζουμε αλεύρι να μην μας κολλάει.Το ζύμωμα θέλει γρήγορες κινήσεις.Το κόβουμε με το μαχαίρι ανάλογα με το ταψί που θα βάλουμε.Βάζουμε σε ένα πιάτο σουσάμι και με νοτισμένα τα χέρια που έχουμε βουτήξει σε ζεστό νερό ανακατεύουμε το σουσάμι με λίγη ζάχαρη.Όταν το πλάθουμε ρίχνουμε αυτό το σουσάμι κάνοντας το ζυμάρι στρογγυλό για κουλούρα.Με τα δυό μας δάχτυλα φτιάχνουμε την τρύπα της κουλούρας.Προηγουμένως έχουμε λαδώσει τα ταψιά λίγο με ζεστό λάδι και ρίχνουμε και λίγο σουσάμι.Τοποθετούμε τις κουλούρες πάνω στα ταψιά.Στρώνουμε το τραπέζι με μάλλινες κουβέρτες και τυλίγουμε καλά τις κουλούρες.Τα παράθυρα πρέπει να είναι κλεισμένα καλά για να μην εισχωρεί ο αέρας μέσα.Μόλις αρχίσουν να φουσκώνουν καίμε το φούρνο και βγάζουμε τις μάλλινες κουβέρτες.παίρνουμε ένα κρόκο αυγού,λίγη ζ'αχαρη και ζεστό νερό.Ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει ένα μείγμα και να λιώσει καλά.Με ένα βουρτσάκι την ώρα που θα φουρνίσουμε τις κουλούρες θα τις αλείψουμε να πάρουν ωραίο χρώμα.Με το ψαλίδι που το έχουμε ρίξει σε ζεστό νερό,του δίνουμε διάφορα σχήματα.Αφήνουμε την κάθε κουλούρα να ψηθεί μέχρι να κάνει ένα γλυκό χρώμα μπέζ.Δεν πρέπει να τα αφήσουμε να κάνει σκούρο χρώμα.Για να πετύχει το εφτάζυμο όση ώρα ψήνεται και για να διωχθούν τα κακά πνεύματα,τα ρεβίθια μέσα από τον κουβά δεν θα πρέπει να βγούν ούτε να σκορπιστούν.Η σκάφη δεν θα πλυθεί αν δεν φουρνιστεί το εφτάζυμο.Όταν ψηθεί καθαρίζουμε την σκάφη.Τα ρεβίθια τα πετάμε σε λάκκο που έχουμε ανοίξει και τα θάβουμε ή τα πετάμε σε τρεχούμενο καθαρό νερό.


""Ζυμώστρα καλοζύμωνε και ο φούρνος επαινιόταν""

**Από το βιβλίο Παραδοσιακή Ζακυνθινή κουζίνα της Κας Μ.Φιορεντίνου

Αγκινάρες παραγιομιστές


Κατά το έθιμο στο Κερί μαγειρεύονται κάθε Μεγάλη Πέμπτη.

Υλικά
8-10 αγκινάρες ντόπιες σφιχτές
1-2 σκόρδα χλωρά
Μάραθο ένα κλωνάρι
Ρύζι για γεμιστά
1΄2 κιλό πατάτες
1 φλυτζάνι του τσαγιού λάδι
Αλάτι,πιπέρι

Εκτέλεση.
Πλένουμε τις αγκινάρες.Κόβουμε από την βάση τους τα κοτσάνια και τις στρώνουμε σε ένα νταβά.Ανοίγουμε τις αγκινάρες στην κορυφή.Σε ένα πιάτο βαθύ ρίχνουμε το ρύζι,μια κουταλιά για κάθε αγκινάρα.Ψιλοκόβουμε το σκόρδο,μάραθο και ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι.Τα ανακατεύουμε όλα μαζί και γεμίζουμε τις αγκινάρες.Καθαρίζουμε και τις πατάτες και τις βάζουμε ανάμεσα στις αγκινάρες.Ρίχνουμε αλάτι,πιπέρι,λάδι και προσθέτουμε νερό μέχρι να σκεπαστούν οι αγκινάρες.Τις βράζουμε σε χαμηλωμένη φωτιά μέχρι να μείνουν με το λάδι τους και να βράσει το ρύζι

Βάψιμο κόκκινων αυγών



Έτσι έβαφε τα αυγά η γιαγιά τζόγια.Αυτός είναι ένας παλαιός τρόπος βαφής των αυγών.

Υλικά:
1 φακελάκι βαφή ρούχων(κόκκινο)
Νερό
1 ποτήρι του κρασιού ξύδι
Αλάτι

Εκτέλεση:
Πλένουμε καλά τα αυγά.Σε μια κατσαρόλα τοποθετούμε τα αυγά προσεκτικά και τα σκεπάζουμε με νερό,τα αφήνουμε γύρω στο ένα τέταρτο να βράσουν καλά με χαμηλωμένη την φωτιά.Τα βγάζουμε,τα στραγγίζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν.Σε ένα ποτήρι του νερού ρίχνουμε ξύδι και την βαφή.Διαλύουμε την βαφή με το ξύδι.Σε μια κατσαρόλα καθαρή ,ριχνουμε το νερό και όταν ζεστάνει,προσθέτουμε την βαφή και λίγο αλάτι για να μην σπάνε εύκολα τα αυγά.Όταν πάρει βράση η βαφή, ρίχνουμε τα αυγά με μια τρυπητή κουτάλα και τα αφήνουμε να βράσουν μαζί με την βαφή 2-3 λεπτά.Τα βγάζουμε προσεκτικά με την τρυπητή κουτάλα,τα τοποθετούμε σε ένα ταψί που το έχουμε καλύψει με ένα απορροφητικό χαρτί.Όταν στεγνώσουν τα λαδώνουμε με ένα πανάκι καθαρό.

Καλό φιρίρισμα.

Η ζωή εν τάφω




































Η ζωή εν τάφω κατετέθης,
Χριστέ,
και Αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.

Μεγαλύνομέν σε, Ιησού Βασιλεύ,
και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,
δι ών έσωσας ημάς εκ της φθοράς.

Η ζωή πώς θνήσκεις;
πώς και τάφω οικείς;
του θανάτου το βασίλειον λύεις δε
και το Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.


Η ζωή εν τάφω

Αι γενεαί πάσαι (ω γλυκύ μου έαρ)

Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή Σου, προσφέρουσι Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου, ο Αριμαθείας, εν τάφω Σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον, μύρα σοι, Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως.
Δεύρο πάσα κτίσις, ύμνους εξοδίους, προσοίωμεν τω Κτίστη.
Ούς έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν, κατά του ευεργέτου.
Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην.

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.






Αι γενεαί πάσαι (ω γλυκύ μου έαρ)

Ζακυνθινό Μεγαλοβδόμαδο



















Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Ζάκυνθο έχει ένα δικό της χρώμα, καθώς διατηρεί ένα ξεχωριστό τυπικό στις θρησκευτικές της τελετές και έχει δικά της πανάρχαια έθιμα, που οι κάτοικοί της τα σέβονται και τα τηρούν με μοναδική φροντίδα και ευλάβεια.

Το Μεγαλοβδόμαδο αρχίζει ουσιαστικά το Σάββατο του Λαζάρου, όταν στις 11 το πρωί οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πανηγυρικά και κρεμιέται το "βαγί" σ' όλα τα καμπαναριά της πόλης και των χωριών του νησιού μας. Το βαγί στη Ζάκυνθο δεν είναι η γνωστή δάφνη που μοιράζεται στην υπόλοιπη Ελλάδα αυτή τη μέρα, αλλά τα φρέσκα κιτρινωπά φύλλα του φοίνικα, που μ' αυτά πλέκουν σταυρούς, "βαγιοφόρες", ήλιους, αλογάκια κ.α. και στολίζουν τις εκκλησίες για τη γιορτή.

Την Κυριακή των Βαΐων, μετά τη Θεία Λειτουργία, στις στολισμένες με βαγιά εκκλησίες, οι "νόντσολοι"(νεωκόροι Ιερού Ναού), μοιράζουν σ' όλα τα σπίτια το βαγί ως ευλογία του Ιερέως -Εφημερίου και οι πιστοί το τοποθετούν στις εικόνες. Μετά το τέλος της Λειτουργίας, οι ναοί ντύνονται στα πένθιμα. Το βράδυ τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου.

Τη Μεγάλη Τρίτη το βράδυ ψάλλετε το κατανυκτικότατο τροπάριο της Κασσιανής (Δοξαστικό των Αποστίχων) από τις μελωδικές χορωδίες των ναών και ιδιαιτέρως της Ιεράς Μονής του Αγίου Διονυσίου, του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου και της Φανερωμένης στην πόλη.

Την Μεγάλη Πέμπτη το πρωί γίνεται ο Εσπερινός και η Θεία Λειτουργία σ' όλους τους Ιερούς Ναούς. Μετά απ' αυτήν, τα πάντα πενθούν και οι καμπάνες δεν ξαναχτυπούν, μέχρι το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου.

Οι ιδιομορφίες του Ζακυνθινού εκκλησιαστικού τυπικού είναι έντονες από τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ. Πρώτα απ' όλα οι ύμνοι είναι τονισμένοι κατά τη Ζακυνθινή εκκλησιαστική μουσική.
Ο Εσταυρωμένος εξέρχεται μετά το ενδέκατο Ευαγγέλιο και όχι μετά το πέμπτο Ευαγγέλιο, όπως συνηθίζετε σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Ο ψάλτης μπροστά στον Εσταυρωμένο ψάλλει, κατά το Ζακυνθινό μέλος, ενώ λιτανεύετε ο Εσταυρωμένος.

Τη Μεγάλη Παρασκευή όλη η Ζάκυνθος συμμετέχει στο Θείο Δράμα. Το πρωί γίνεται η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και ακολούθως η Αποκαθήλωση. Αμέσως μετά, ο Ιερέας εξέρχεται από το Ιερό Βήμα λιτανεύοντας τον Χριστό επί του ώμου του, τυλιγμένο σε λευκό σεντόνι. Σημειωτέον ότι στη Ζάκυνθο δε χρησιμοποιείται ο γνωστός -στην υπόλοιπη Ελλάδα- κεντητός Επιτάφιος, αλλά αμφιπρόσωπη ξυλόγλυπτη αγιογραφία του νεκρού Χριστού, που ονομάζεται "Αμνός". Μετά τη λιτάνευση, το Σώμα του Χριστού τοποθετείται στον Επιτάφιο. Στο νησί, οι επιτάφιοι δεν στολίζονται με λουλούδια, επειδή είναι ξυλόγλυπτοι με επένδυση φύλλου χρυσού και βελούδου, δηλαδή πραγματικά έργα τέχνης.
Το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται το αποκορύφωμα του Ζακυνθινού Μεγαλοβδόμαδου. Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου του Μώλου, ξεκινά η λιτανεία του Εσταυρωμένο. Μαζί με τον Εσταυρωμένο λιτανεύεται και η περίφημη Εικόνα της "Mater Dolorosa", δηλαδή της Παναγίας του Πάθους. Η λιτανεία διασχίζει σχεδόν όλη την πόλη και επιστρέφει στην πλατεία Σολωμού, όπου, πάνω σε βάθρο, ο Μητροπολίτης ευλογεί τον κλήρο και το λαό με τον Εσταυρωμένο. Η λιτανεία καταλήγει στον ίδιο ναό, όπου γίνεται η εναπόθεση του Χριστού στον Επιτάφιο. Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής γίνεται κανονικά σ' όλους τους Ιερούς Ναούς η Ακολουθία του Επιτάφιου Θρήνου, χωρίς όμως λιτάνευση των Επιταφίων τους. Στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων η Ακολουθία αυτή, σύμφωνα με παλαιό έθιμο, δε γίνεται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, αλλά τις πρώτες πρωινές ώρες του Μεγάλου Σαββάτου και συγκεκριμένα στις 2.00 το πρωί. Στις 4.00 περίπου το πρωί γίνεται η έξοδος του Επιταφίου, ο οποίος επιστρέφει γύρω στις 5.30 στο ναό, όπου συνεχίζεται η Ακολουθία.
Κατά την πρώτη Ανάσταση πραγματοποιείται και το σπάσιμο των πήλινων σταμνών από τις νοικοκυρές όλων των σπιτιών.

Τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου, στις 11.15 αρχίζει η Ακολουθία στο Μητροπολιτικό Ναό. Στις 11.45 ξεκινά η Αναστάσιμη πομπή για την πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου γίνεται η Ανάσταση. Το "Χριστός Ανέστη", ψάλλετε κατά την ιδιόμορφη Ζακυνθινή εκκλησιαστική μουσική. Αμέσως μετά η Εικόνα της Ανάστασης επιστρέφει στο Μητροπολιτικό Ναό. Κατά την τοπική παράδοση, η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία δεν τελείται αμέσως μετά σε κανένα ναό της πόλεως και των χωριών, αλλά το πρωί της Κυριακής του Πάσχα. Το "αντέτι"(έθιμο) θέλει, κατά τη διάρκεια της αναγνώσεως του Ευαγγελίου, να χτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών.
Ας σημειωθεί ότι μόνο στο ναό του Πολιούχου μας Αγίου Διονυσίου πραγματοποιούνται δύο Αναστάσιμες Θείες Λειτουργείες.
Η πρώτη 1.00 π.μ. και η δεύτερη το πρωί του Πάσχα.

Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα γίνεται ο Εσπερινός της Αγάπης στον Ιερό Ναό του Αγίου Λαζάρου της πόλεως και λιτάνευση της επιβλητικής εικόνας της Παναγίας της Γαλανούσας, καθώς και της εικόνας της Αναστάσεως.

Τη Δευτέρα του Πάσχα τα περισσότερα χωριά πραγματοποιούν πανηγύρια, ενώ στους ναούς γίνονται Αναστάσιμες Λειτουργίες και λιτανείες πρωί και απόγευμα των σεπτών εικόνων της Παναγίας και της Αναστάσεως.
Το απόγευμα στην πόλη της Ζακύνθου γίνεται η λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας της Λαουρένταινας, από το Ψήλωμα (Μπόχαλη) προς τον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος.

Η Λαμπρή στο Κερί





Κυριακή των Βαϊων.

Μαζεύανε τα βάγια,ένα είδος φοίνικα χωρίς σπόρους,από μια περιοχή εδώ στο Κερί που λεγότανε Βαγιά.Ο παππάς και οι επίτροποι κόβανε τα φύλλα και φτιάχνανε,άλογα,ήλιους και σταυρούς.Επίσης φτιάχνανε ματζέτα από βιολέτες,ένα κλωνάρι ελιάς και λεβάντα και βάζανε το σταυρό μαζί και τα μοιράζανε στην εκκλησία.Τα άλογα και τους ήλιους τους κρεμάγανε μέσα στην εκκλησία στα μανουάλια και στους πολυελαίους και την ώρα του ευαγγελισμού, που ο παππάς έλεγε: λάβανε των Βαϊων τους κλάδους, τρέχανε και τα τραβάγανε.αρκετές φορές ο παππάς θύμωνε αλλά αυτό το έθιμο υπάρχει μέχρι και σήμερα.Το αγιασμένο βαγί,το βάζανε στους καρπούς,στο στάρι για προστασία να μην χαλάει μέσα στην αποθήκη,γιατί το θεωρούσαν ιερό.Από το βαγί φτιάχνανε δαχτυλίδια και τα φοράγανε για να μην βγάλουν κορωνυχίδες.Το φαγητό είναι το ψάρι με σκορδαλιά,από την Μεγάλη Δευτέρα αρχίζει αυστηρή νηστεία.Το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης γινότανε ακόμα και σήμερα το ευχέλαιο.Εχήρευαν οι καμπάνες από την Μ. Πέμπτη το πρώϊ δεν χτυπούσαν ούτε πένθιμα.
Προτού χηρέψουν βάζανε τα αυγά μέσα στην μπογιά και τα αφήνανε.Τα σκεπάζανε και τα βάφανε το Μ.σάββατο.Την ίδια μέρα ανάπιαναν και το προζύμι για το ψωμί του Σαββάτου.Επίσης την Μεγάλη Παρασκευή δεν σκουπίζανε προς ένδειξη πένθους.


Το πρωϊ της Μ.Π. οι επιτρόποι βγαίνανε στα σπίτια και μοιράζανε κεριά για το βράδυ της ανάστασης.Το βράδυ της Μ.Π ήταν οι ακολουθία των 12 Ευαγγελίων.Οι γυναίκες παίρνανε κλωστές και πλέκανε γαϊτάνι.Το κάνανε στην αρχή της λειτουργίας και σε κάθε ευαγγέλιο κάνανε και ένα κόμπο.Αυτά τα κρατούσαν σαν φυλαχτό.Μαζί με το βαγί τα φύλαγαν και έφτιαχναν φυλαχτά.Από το βράδυ της Μ.Π ο παππάς αλλά και η ποδιά της Παναγίας φορούσαν μαύρα ρούχα.Η ποδιά είναι το ύφασμα που βάζουν μπροστά στο εικόνισμα της Παναγίας.Ο Εσταυρωμένος έβγαινε στο 11 ευαγγέλιο και μέχρι σήμερα έτσι γίνετε σε όλο το νησί.Αξίζει να σημιωθεί ότι πάντα το "σήμερον κρεμάται επί ξύλου" το έλεγε πάντα όποιος είχε την καλυτερη φωνή,και πως είναι δυνατόν να ξεχάσω την χαρακτηριστική φωνή του Παναγιώτη του Κουκή.Την Μ.Π δεν σήμαιναν οι καμπάνες.Μόλις ξυπνάγανε πίνανε ξύδι και δεν σκούπιζαν.
Πρίν την αποκαθίλωση ο Εσταυρωμένος βγαίνει σε λιτανεία σε όλο το χωριό.Οι γυναίκες είναι έξω από τα σπίτια τους με λιβανηστήρια και κάνουν δεήσεις στο μισοχώρι.Ο επιτάφιος στολίζετε στην εκκλησία από γυναίκες και κορίτσια του χωριού που τον στολίζουν με λουλούδια που φέρνουν απο τους κήπους τους.Το βράδυ η πρώτη στάση η "ζωή εν τάφω" και η δυεύτερη στάση το "άξιον εστί" λεγόντουσαν μέσα στην εκκλησία ενώ η τρίτη στάση λεγόνταν στην περιφορά του επιταφίου στο χωριό.Εκείνο το βράδυ μόλις επιστρέφανε στην εκκλησία υπήρχε και το έθιμο της καψαλιάς.Ο ένας έβαζε φωτιά στα μαλλιά του άλλου με κερί.Εκτός από αυτό το έθιμο το βράδυ εκείνο πριν το ευαγγέλιο, ο παππάς αλλάζει τα άμφια από μαύρα σε φωτεινά,την ποδιά της Παναγίας αλλά και οι μυροφόρες που ακολουθούσαν με άσπρα νυφιάτικα φορέματα με μαύρο σάλι, τα άλλαζαν και φορούσαν λευκά.Το Μ.Σ το πρωϊ ο παππάς θα βαρέσει το κομμάτι.Μετά άρχιζαν να χτυπούν οι καμπάνες και οι νοικοκυρές σκούπιζαν και τα σκουπίδια τα έβαζαν σε ένα πήλινο παδελάκι και το χτυπούσαν με δύναμη έξω από την πόρτα λέγοντας:Στη πομπή των Οβραίωνε,στην χαρά του Χριστού μας.
Επίσης ζυμώνανε κουλούρες και το πρώτο ζυμαράκι το κάνανε σταυρό και βάζανε ένα αυγό επάνω και αφού το ψήνανε το βάζανε στο εικόνισμα.Η Ανάσταση γινότανε το χάραμα της Κυριακής πριν 30-35 χρόνια και όχι τα μεσάνυχτα του Σαββάτου που γίνετε σήμερα.Στόλιζαν την εκκλησία με δάφνες και μυρτιές,χτύπαγε η καμπάνα και πηγαίνανε όλοι με τα κεριά που είχαν μοιράσει οι επιτρόποι.
Γυρίζοντας στο σπίτι τρώγανε την μαγειρίτσα.
Το τραπέζι της Λαμπρής ήτανε με κατσίκι ή αρνί στην σούβλα.Αργά το απόγευμα στο προάυλιο της εκκλησίας γινόταν πανηγύρι με τρικούβερτους χορούς και γλέντι.Το επίσημο όμως πανηγύρι γινόταν την Νια Δευτέρα ,το οποίο εξακολουθεί να γίνετε ακόμα και σήμερα.Πιό παλιά σε αυτό το πανηγύρι γινόνταν και τα προξενιά.Αν κάποιος ενδιαφερόταν για κάποια κοπέλα ήταν ευκαιρία να την ζητήσει για χορό.Όποιος χόρευε με κάποια κοπέλα,έλεγαν να και άλλος γάμος.Τις επόμενες ημέρες ακουγόταν σμπάρα ότι έδεσε ο γάμος.

Επίσης την Δευτέρα του Πάσχα όποια ήταν νύφη,φρεσκοαραβωνιασμένη ή φρεσκολογοδοσμένη οι συγγενείς πήγαιναν στο σπίτι της επίσκεψη και για δώρο έφερναν μια λουρίδα παστέλι και ένα γλυκό πιοτό.

Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010

Ζακυνθινό παστέλι

Δε σ'απαρνούμε εν όσω ζω
γλυκό μου μαντολάτο,
κρασάκι νειό ραδίκιο μου,
παστέλι μυρωδάτο



ΥΛΙΚΑ
1 κιλό μέλι
1 κιλό σουσάμι
Κουφετάκια ψιλά πολύχρωμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε μια κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά βάζουμε το μέλι και το σουσάμι και τα βράζουμε για 20 έως 30 λεπτά,ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα.
Τα βάζουμε σε ένα ξύλινο πλαστήρι,αφού προηγουμένως το έχουμε αλείψει με νερό και το απλώνουμε με τον πλάστη τον οποίο τον βουτάμε σε μια λεκάνη με νερό για να μην κολλήσει το σουσάμι.Το στρώνουμε ομοιόμορφα πάνω στο πλαστήρι.Ρίχνουμε τα κουφετάκια.
Το χαράζουμε σε λωρίδες και το κόβουμε αμέσως.

Φαϊ με πόληψη


Μελιντζάνες σκορδοστούμπι


Υλικά
1 κιλό μελιντζάνες
1 1/5 κιλό ντομάτες φρέσκιες ώριμες
100 gr ελαιόλαδο
1 κεφάλι σκόρδο λιωμένο
αλάτι,πιπέρι ρίγανη

Εκτέλεση
Τηγανίζουμε τις μελιντζάνες από το προηγούμενο βράδυ και τις αφήνουμε σε σουρωτήρι να στραγγίξουν όλη τη νύχτα. Περνάμε τις ντομάτες απο τον τρίφτη και τις ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με το λάδι, το σκόρδο(κρατάμε δύο σκελίδες), το αλάτι, το πιπέρι και τη ρίγανη να σιγοβράσουν για 20 περίπου λεπτά. Ρίχνουμε τις μελιντζάνες και ρίχνουμε τις 2 λιωμένες σκελίδες σκόρδο από πάνω και τις αφήνουμε να βράσουν μαζί με όλα τα υλικά μέχρι να πιούν όλα τα υγρά και να δημιουργηθεί μια δεμένη παχιά σάλτσα. Μπορεί να σερβιριστεί σαν κυρίως λαδερό φαγητό ή σαν πρώτο πιάτο.

Χοιρινή πανσέτα γεμιστή στο φούρνο


Υλικά
1 πανσέτα χοιρινή 1 1/5 κιλό χωρίς κόκκαλο ανοιγμένη
4 σκελίδες σκόρδο
Αλάτι χοντρό
Πιπέρι
Δεντρολίβανο
1/5 κιλό πατάτες
150gr Ελαιόλαδο

Εκτέλεση
Πλένουμε και καθαρίζουμε καλά την πανσέτα. Από την πλευρά που έχουν αφερεθεί τα κόκκαλα, αλατοπιπερόνουμε και βάζουμε το σκόρδο ψιλοκομμένο και το δεντρολίβανο. Το διπλώνουμε και το δένουμε με σπάγγο σφιχτά σε ρολό, το αλείφουμε με λάδι και το πασπαλίζουμε απ' έξω με αλάτι και πιπέρι. Κόβουμε τις πατάτες κυδωνάτες τις αλατοπιπερόνουμε και τις τοποθετούμε στο ταψί μαζί με το κρέας. Ρίχνουμε το λαδι και τοποθετούμε το ταψί στο φούρνο για 2 ώρες περίπου στους 200 βαθμούς, γυριζοντάς το τακτικά για να ψηθεί παντού.

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

Αινίγματα

Χιλιόκομπο,χιλιότροπο χίλια θα βρείς να το βρεις( Το δίχτυ)

Με λόγια το ψένω
(Ανάβω φωτιά με χαρτί που έχει γράμματα)

Βαρώ εκεί που βλέπω και σκοτώνω εκεί που δεν βλέπω
(Δηλαδή χτυπώ ένα ζώο που είναι έγκυος και χτυπώ και το έμβρυο μαζί)

Παίρνω νερό που δεν αγγίζει ούτε γη ,ούτε ουρανό
(Δηλαδή παίρνω νερό από το καντήλι)

Λαγήνι σταλιά νερό δεν χύνει
(Το σφουγγάρι)

Δάσκαλε διδάσκαλε, με έδειρες και σου φυγα στο δρόμο που επήγαινα,μέγα θεριό απάντησα.Είχε πέντε κεφαλές,τέσσερις αναπνοές,χέρια ,πόδια είκοσι και νύχια εκατό
(ο πεθαμένος)

Το ούτσι ούτσι τέσσερις, η προβατίνα πέντε και το σκυλί και το γατί μέρες εξήντα πέντε
(Πόση είναι η διάρκεια εγκυμοσύνης για κάθε ζώο)

Κεριώτικες δισιδαιμονίες





















Η έγκυος γυναίκα δεν έπρεπε να δει νεκρό,γιατί λέγανε ότι το παιδί θα γεννηθεί χωρίς τσέρα,δηλαδή χλωμό.
Στη λεχώνα απαγορευότανε ο καθρέφτης μέσα στο σπίτι.Του έριχναν ένα σεντόνι επάνω και το κόκκινο πανί και να μην βγεί έξω.
Οποιος πήγαινε να επισκεφτεί την λεχώνα,έβαζε πάνω του ένα βάγιο.Επίσης πριν την επίσκεψη πύρωνε (ζέσταινε) τα χέρια του για να φύγουν τα κακά που έφερνε από έξω.
Σάββατο βράδυ δεν λιβάνιζαν,αν είχε πέσει ο ήλιος,ούτε έπαιρναν κάρβουνα από το ένα τζάκι να τα πάνε σε άλλο σπίτι,ούτε στάχτη.
Επίσης την Αγία Ανάσταση(την Κυριακή) δεν πετάγανε ποτέ σκουπίδια(ούτε τα αποχτενίδια),τα φυλάγανε για την άλλη μέρα,το θεωρούσαν κακό ότι θα τα πάρει ο σατανάς.
Μεγάλη σημασία δίνανε στον βασιλικό τον Υψωμένο που αναπιάνανε το προζύμι,και στα βάγια των Βαϊων,τα χανε να τα βάζουνε την νύχτα πάνω τους για προστασία.Επίσης τα έβαζαν στο στάρι,στα άλλα όσπρια να μην κόβουν και για χίλιες άλλες δουλειές.
Την Κυριακή δεν τίναζαν τα χαλιά.
Δεν κόβανε τα νύχια τους Τετάρτες και Παρασκευές.
Τις ελιές που τρώμε δεν τις βάζανε ποτέ στο νερό τετάρτη και παρασκευή γιατί θα γινόντουσαν πικρές.
Αν χυνόταν κάτω λάδι ή αλάτι ρίχνανε νερό με ζάχαρη για την φαγωμλαρα,να την αποφύγουν.
Δεν βάζανε ξύλα στη φωτιά από συκιά γιατί λέγανε ότι ξυδιάζει το κρασί.
Της Σταυροπροσκυνήσεως δεν έμπαζαν ξύλα μέσα στο σπίτι γιατί θα έβγαιναν μελιγκόνια και θα γέμιζε το σπίτι.
Στη γέμιση του φεγγαριού επίσης κάνανε σαπούνι,το κέντρωμα των αχλαδιών,αγραπιδιών και στις βερυκουκιές.
Να μην κόψουν ρούχο αν είναι χάση το φεγγάρι και να μην στρώσεις κλώσσα.
Για να μαντέψουν το φύλο του παιδιού κρύβανε κάτω από ένα πανί ή μαξιλάρι ένα ψαλίδι και ένα μαχαίρι.Αν καθόταν εκεί όπου ήταν το ψαλίδι θα έκανε κορίτσι,αν καθόνταν στο μαχαίρι θα έκανε αγόρι.
Ακόμα αν ήθελες να κάνεις αγόρι,δεν έπρεπε να το συλλάβεις με την χάση του φεγγαριού γιατι θα έβγαινε κορίτσι.
η γυναίκα έπρεπε να είναι καθαρή,ούτε συζυγικές σχέσεις να είχε το προηγούμενο βράδυ,για να αναπιάσει το προζύμι.Επίσης πρόσεχαν να μην αναπιάνουν Κυριακή,να έχουν νύχια κομμένα,καθαρή ποδιά και μαντήλι στο κεφάλι.
Δεν δίνανε ξύδι βράδυ,γιατί ήταν κακό,ούτε αλάτι.
Την κρισάρα(κόσκινο) δεν την βγάζανε έξω από το σπίτι βράδυ.
Επίσης λέγανε μην σκουπίσεις βράδυ γιατί φεύγουνε τα κακά από το σπίτι.
Δεν τινάζανε την μεσάλα έξω βράδυ,γιατί τινάζεις το καλό σου.
Αν πέσει ο ήλιος δεν πρέπει να λιβανίσεις το σπίτι.
Αγίου Πνεύματος δεν κάνανε ποτέ τυρί γιατί βλέπανε αίμα μέσα.
Παραμονή Χριστουγέννων ήταν καλό να σπείρεις.
Αν παντρευόντουσαν δύο αδέλφια την ίδια μέρα ο ένας έφευγε από την πόρτα και ο άλλος κατέβαινε από το παράθυρο.
Η νύφη πριν μπεί στο σπίτι της πεθεράς της πάταγε πάνω σε μια σιδρωστία και σε ένα αντρικό παντελόνι,για να είναι σιδερένια και να κάνει αρσενικά παιδιά.
Ανήμερα τα Χριστούγεννα λένε το ξεμάτιασμα και κάτι άλλα ξόρκια
Τον μήνα Μάη γάμοι δεν γινόντουσαν,επίσης όποια είχε ένα γιό δεν έπρεπε να σηκώσει τα χαλιά της,είτε να βάλει βιλάρια στον αργαλειό.Ακόμη τα κρεβάτια δεν τα ξεστηλιώνανε το Μάη.
Αν λουστείς Μεγάλη Παρασκευή,δεν θα πρέπει να λουστείς άλλη Παρασκευή του χρόνου γιατί θα έχεις πονοκεφάλους.
Της Αναλήψεως δεν κάνανε μπάνιο στη θάλασσα,γιατί πετάγανε τα μάγια